Jeśli należysz do miłośników klasycznych czeskich komedii, to hasło na pewno nie jest Ci obce. Nie wiesz, do którego filmu je przypisać? Nie szkodzi, chodzi o film „Postřižiny”, a autorem tej rady jest wujek Pepin w wykonaniu Jaromíra Hanzlíka. Nie będziemy jednak dalej zajmować się filmem, ale małym i bardzo zręcznym drapieżnikiem, który zdołał podbić niemal całą Amerykę Północną.

Zamaskowany bandyta na łowach
Czarno-biała maska na twarzy w połączeniu z inteligencją i niezwykłą zdolnością adaptacji sprawia, że szop pracz jest naprawdę sprytnym drapieżnikiem. Szop potrafi świetnie pływać, wspinać się, kopać, a nawet otwierać zasuwy w drzwiach. Chociaż pierwotnie zamieszkiwał obszary tropikalne, to dzięki wspomnianej już zdolności adaptacyjnej zdołał zasiedlić kontynent północnoamerykański od bagien po wysokie góry. Radzi sobie zarówno na pustyniach, jak i w górach. Nadal jednak preferuje cieki wodne, ponieważ właśnie mieszkańcy rzek stanowią ważną część jego pożywienia. Najbardziej lubi raki, ale potrafi upolować ryby nawet wielkości pstrąga. Swoją zdobycz trzyma łapami z ostrymi pazurami. Dorosły szop jest tak silny, że potrafi utrzymać głowę psa pod wodą.

Zręczne łapy i szybki bieg
Szop jest bardzo zwinny, a ponadto ma pięć zręcznych palców na każdej łapie. Potrafi nimi przytrzymać pożywienie lub otworzyć drzwi domu. Pomimo tego, że jego tylne łapy są dłuższe od przednich, jest w stanie biegać z prędkością do 24 km/h. Często zdarza się, że szuka schronienia w miastach, chętnie osiedla się w stodołach lub piwnicach. Znajduje tam wystarczającą ilość pożywienia, a ponadto nie spotyka naturalnych wrogów, takich jak kojoty, rysie czy pumy. W naturze urządza sobie legowisko w norze lub dziupli drzewa. Dzień spędza na odpoczynku, a o zmierzchu wyrusza na poszukiwanie pożywienia. Młode rodzą się wiosną. Może ich być 3–4 i co ciekawe, mogą mieć różnych ojców. Z matką pozostają przez około rok. Dorosły osobnik mierzy około trzech czwartych metra i może ważyć nawet dziesięć kilogramów.